Productieproces
Het maken van geitenboter volgt grotendeels hetzelfde proces als bij traditionele boter uit koemelk:
-
De geitenmelk wordt gecentrifugeerd om de room te scheiden.
-
De room wordt vervolgens gekarnd totdat het vet zich afscheidt van de karnemelk.
-
Het botervet wordt gekneed, gewassen en eventueel gezouten om een gladde, smeerbare boter te vormen.
Omdat geitenmelk een lager vetgehalte heeft dan koemelk, is er meer melk nodig om dezelfde hoeveelheid boter te produceren. Dit maakt geitenboter relatief exclusief en prijziger.
Kenmerken
-
Kleur: Wit tot lichtgeel, omdat geiten carotenoïden anders verwerken dan koeien.
-
Smaak: Milder dan veel andere geitenzuivelproducten, vaak licht nootachtig of neutraal.
-
Vetstructuur: Bevat kleinere vetbolletjes, wat zorgt voor een snellere vertering en een romige textuur.
-
Lactosegehalte: Even laag als in gewone boter, maar mogelijk beter verdragen bij milde lactose-intolerantie.
Voedingswaarde
Geitenboter bevat net als andere botersoorten voornamelijk melkvet, maar met een iets andere vetzuursamenstelling. Zo is het:
-
Rijk aan korteketenvetzuren zoals capron-, capryl- en caprinezuur
-
Licht verhoogd gehalte aan MCT’s (middellangeketenvetzuren)
-
Bevat vitamine A, D, E en K (in vet oplosbaar)
Gebruik en toepassingen
Geitenboter wordt in de keuken op dezelfde manier gebruikt als koemelkboter:
-
Op brood als smeerbaar beleg
-
In patisserie en bakkerijproducten
-
Voor sauteren of licht bakken
-
In sauzen en romige gerechten
Door de neutrale smaak is het ook geschikt voor mensen die normaal niet van de uitgesproken smaak van geitenkaas houden.
Beschikbaarheid
Geitenboter is minder wijdverspreid verkrijgbaar dan koemelkboter, maar wint aan populariteit bij consumenten die kiezen voor alternatieve zuivelproducten. Het wordt vaak verkocht in natuurwinkels, biologische supermarkten of gespecialiseerde zuivelwinkels.